As colaboracións para as Letras Galegas cada día son máis. Hoxe envíanos Maise (María Josefa Vázquez García) este fantástico poema adicado a Sada. Desfrutade del:

¡Ouh, Sada! meigo corruncho
de verde chan e refulchente ría,
eres todo un Edén ou paradiso
onde Deus puxo todo do que fixo.

Soutos, mariñas, veigas e fontenlas,
crara ría e outeiros perfumados,
paxariños que cantan nas ramallas
e froitas doces e aterciopeladas.

Tempradas brisas que, por antr’os pinos
somellas cantos cheos de sospiros;
churrusqueiras mociñas feiticeiras
de leda risa e de mirada ardente.

Eres, ¡ouh, Sada! tí, de tal maneira,
tan doce, agarimosa e refulxente,
que abrir os ollos xunto a tí, no abrente,
e creerse no ceo súpetamente.

Fermín Fernández Costa

Enviado por María Josefa Vázquez García (Maise)